Της Μαρούλας Πλήκα
Εν έτει 2013, στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, τα φαινόμενα ανέχειας και υποσιτισμού στα σχολεία όλης της χώρας δυστυχώς γίνονται εμφανή. Η παραπάνω σοκαριστική περιγραφή της δραματικής κατάστασης, στην οποία έχει περιέλθει ένα εξάχρονο αγοράκι, ανήκει στη διευθύντρια του σχολείου Γόμφων Τρικάλων Κάτια Νικολαΐδου. Τη συμπεριέλαβε σε μια ανοικτή επιστολή που έστειλε σε συναδέλφους της, τονίζοντας την ανάγκη η εκπαιδευτική κοινότητα του νομού να απλώσει ένα κοινωνικό δίχτυ προστασίας, ώστε να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του υποσιτισμού μαθητών στα σχολεία της περιοχής της.
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Όπως εξηγεί η ίδια στη «Μακεδονία», η οικογένεια του παιδιού αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης. «Έχουν δύο παιδάκια. Ένα αγοράκι έξι χρόνων και ένα κοριτσάκι που πηγαίνει στη Β’ δημοτικού. Και οι δύο γονείς είναι άνεργοι. Ο πατέρας σποραδικά βρίσκει κάποιο μεροκάματο σε οικοδομές, αλλά συνήθως δεν το πληρώνεται ή το πληρώνεται με μεγάλη καθυστέρηση», λέει. «Ζουν σε μια τρώγλη. Από αυτό το σπίτι υπήρχαν μέρες που έλειψε ακόμη και το ψωμί… Δεν υπήρχε ούτε μια φέτα ψωμί… Στην κυριολεξία πεινούν», συμπληρώνει με έμφαση η κ. Νικολαΐδου. Όταν πληροφορήθηκε την τραγική κατάσταση που βιώνει η συγκεκριμένη οικογένεια, έσπευσε να την επισκεφθεί και να βοηθήσει όσο μπορεί. Ρωτήσαμε τη διευθύντρια του σχολείου Γόμφων αν υπάρχουν και άλλα παιδιά στη γύρω περιοχή που υποσιτίζονται επειδή οι οικογένειές τους δεν διαθέτουν ούτε τα προς το ζην. Μας απάντησε ότι σύμφωνα με τα τηλεφωνήματα που δέχεται τις ημέρες αυτές από συναδέλφους της, υπάρχουν. «Είναι παιδιά οικογενειών που ζουν κυρίως μέσα στην πόλη των Τρικάλων. Ξέρετε, στο χωριό όπου βρίσκεται το δικό μου το σχολείο υπάρχουν οι μπαξέδες, οι κοτούλες, οι αγελάδες, όλο και κάπως βολεύεται η κατάσταση με τα τρόφιμα. Στην πόλη όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σκληρά».
ΠΟΛΛΑ ΜΥΑΛΑ- ΠΟΛΛΕΣ ΙΔΕΕΣ
Η κ. Νικολαΐδου κάνει σαφές ότι δημοσιοποίησε το περιστατικό με το εξάχρονο παιδάκι για να ευαισθητοποιήσει τους συναδέλφους της και την τοπική κοινωνία, ώστε να στηθεί ένα κοινωνικό δίκτυο που θα προστατέψει τα παιδιά-θύματα της κρίσης. «Πρέπει να σπάσει η σιωπή για αυτό το θέμα. Να παραδεχτούν οι ιθύνοντες ότι στην Ελλάδα υπάρχει θέμα υποσιτισμού παιδιών στα σχολεία», τονίζει. Είναι χαρακτηριστικό ότι απευθυνόμενη στους συναδέλφους της εκπαιδευτικούς δεν παραβλέπει να μιλήσει αρχικά για τις μεγάλες περικοπές που έχουν υποστεί στους μισθούς τους, για την απαξίωση του έργου που προσφέρουν από τους κυβερνώντες, για την αδιαφορία της πολιτείας που τα παιδιά κρυώνουν στα σχολεία κτλ. «Φίλοι μου, ήρθε νομίζω η ώρα να αφήσουμε στην άκρη για λίγο τα δικά μας προβλήματα και να ‘δούμε’ πιο προσεκτικά αυτές τις περιπτώσεις», τονίζει και προσθέτει: «Είμαστε δάσκαλοι, εκπαιδευτικοί, παιδαγωγοί. Είμαστε άνθρωποι! Θα επιτρέψουμε να καταστραφούν αυτά τα παιδιά; Θα επιτρέψουμε να χαθεί το μέλλον της πατρίδας μας; Θα αδιαφορήσουμε; Προτείνω κάποιες δράσεις σ’ αυτό το σημείο. Όμως θεωρώ ότι εδώ καθοριστικό και συντονιστικό ρόλο μπορεί και ΠΡΕΠΕΙ να παίξει ο Σύλλογος Δασκάλων - Νηπιαγωγών του νομού μας». Στο πλαίσιο αυτό προτείνει να γίνει με απόλυτη εχεμύθεια και προσοχή μια καταγραφή και διασταύρωση πληροφοριών για όλα τα παιδιά που κυριολεκτικά πεινούν, έπειτα από συνεργασία διευθυντών - συλλόγων διδασκόντων. Στη συνέχεια να δημιουργηθεί μια ομάδα εκπαιδευτικών, η οποία να μπορεί να έρθει σε επαφή με διάφορους φορείς και οργανισμούς για τη συνεχή βοήθεια αυτών των παιδιών. Εκφράζει δε την πεποίθηση ότι «όλοι μαζί, οργανωμένα μπορούμε να φτιάξουμε ένα πετυχημένο και αποτελεσματικό δίκτυο παροχής, φροντίδας και συναισθηματικής στήριξης αυτών των παιδιών». «Πολλά μυαλά, πολλές ιδέες», τονίζει καταλήγοντας και καλεί τους συναδέλφους της να προτείνουν και εκείνοι δράσεις και απόψεις προς αυτή την κατεύθυνση.
Εν έτει 2013, στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, τα φαινόμενα ανέχειας και υποσιτισμού στα σχολεία όλης της χώρας δυστυχώς γίνονται εμφανή. Η παραπάνω σοκαριστική περιγραφή της δραματικής κατάστασης, στην οποία έχει περιέλθει ένα εξάχρονο αγοράκι, ανήκει στη διευθύντρια του σχολείου Γόμφων Τρικάλων Κάτια Νικολαΐδου. Τη συμπεριέλαβε σε μια ανοικτή επιστολή που έστειλε σε συναδέλφους της, τονίζοντας την ανάγκη η εκπαιδευτική κοινότητα του νομού να απλώσει ένα κοινωνικό δίχτυ προστασίας, ώστε να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του υποσιτισμού μαθητών στα σχολεία της περιοχής της.
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Όπως εξηγεί η ίδια στη «Μακεδονία», η οικογένεια του παιδιού αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης. «Έχουν δύο παιδάκια. Ένα αγοράκι έξι χρόνων και ένα κοριτσάκι που πηγαίνει στη Β’ δημοτικού. Και οι δύο γονείς είναι άνεργοι. Ο πατέρας σποραδικά βρίσκει κάποιο μεροκάματο σε οικοδομές, αλλά συνήθως δεν το πληρώνεται ή το πληρώνεται με μεγάλη καθυστέρηση», λέει. «Ζουν σε μια τρώγλη. Από αυτό το σπίτι υπήρχαν μέρες που έλειψε ακόμη και το ψωμί… Δεν υπήρχε ούτε μια φέτα ψωμί… Στην κυριολεξία πεινούν», συμπληρώνει με έμφαση η κ. Νικολαΐδου. Όταν πληροφορήθηκε την τραγική κατάσταση που βιώνει η συγκεκριμένη οικογένεια, έσπευσε να την επισκεφθεί και να βοηθήσει όσο μπορεί. Ρωτήσαμε τη διευθύντρια του σχολείου Γόμφων αν υπάρχουν και άλλα παιδιά στη γύρω περιοχή που υποσιτίζονται επειδή οι οικογένειές τους δεν διαθέτουν ούτε τα προς το ζην. Μας απάντησε ότι σύμφωνα με τα τηλεφωνήματα που δέχεται τις ημέρες αυτές από συναδέλφους της, υπάρχουν. «Είναι παιδιά οικογενειών που ζουν κυρίως μέσα στην πόλη των Τρικάλων. Ξέρετε, στο χωριό όπου βρίσκεται το δικό μου το σχολείο υπάρχουν οι μπαξέδες, οι κοτούλες, οι αγελάδες, όλο και κάπως βολεύεται η κατάσταση με τα τρόφιμα. Στην πόλη όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σκληρά».
ΠΟΛΛΑ ΜΥΑΛΑ- ΠΟΛΛΕΣ ΙΔΕΕΣ
Η κ. Νικολαΐδου κάνει σαφές ότι δημοσιοποίησε το περιστατικό με το εξάχρονο παιδάκι για να ευαισθητοποιήσει τους συναδέλφους της και την τοπική κοινωνία, ώστε να στηθεί ένα κοινωνικό δίκτυο που θα προστατέψει τα παιδιά-θύματα της κρίσης. «Πρέπει να σπάσει η σιωπή για αυτό το θέμα. Να παραδεχτούν οι ιθύνοντες ότι στην Ελλάδα υπάρχει θέμα υποσιτισμού παιδιών στα σχολεία», τονίζει. Είναι χαρακτηριστικό ότι απευθυνόμενη στους συναδέλφους της εκπαιδευτικούς δεν παραβλέπει να μιλήσει αρχικά για τις μεγάλες περικοπές που έχουν υποστεί στους μισθούς τους, για την απαξίωση του έργου που προσφέρουν από τους κυβερνώντες, για την αδιαφορία της πολιτείας που τα παιδιά κρυώνουν στα σχολεία κτλ. «Φίλοι μου, ήρθε νομίζω η ώρα να αφήσουμε στην άκρη για λίγο τα δικά μας προβλήματα και να ‘δούμε’ πιο προσεκτικά αυτές τις περιπτώσεις», τονίζει και προσθέτει: «Είμαστε δάσκαλοι, εκπαιδευτικοί, παιδαγωγοί. Είμαστε άνθρωποι! Θα επιτρέψουμε να καταστραφούν αυτά τα παιδιά; Θα επιτρέψουμε να χαθεί το μέλλον της πατρίδας μας; Θα αδιαφορήσουμε; Προτείνω κάποιες δράσεις σ’ αυτό το σημείο. Όμως θεωρώ ότι εδώ καθοριστικό και συντονιστικό ρόλο μπορεί και ΠΡΕΠΕΙ να παίξει ο Σύλλογος Δασκάλων - Νηπιαγωγών του νομού μας». Στο πλαίσιο αυτό προτείνει να γίνει με απόλυτη εχεμύθεια και προσοχή μια καταγραφή και διασταύρωση πληροφοριών για όλα τα παιδιά που κυριολεκτικά πεινούν, έπειτα από συνεργασία διευθυντών - συλλόγων διδασκόντων. Στη συνέχεια να δημιουργηθεί μια ομάδα εκπαιδευτικών, η οποία να μπορεί να έρθει σε επαφή με διάφορους φορείς και οργανισμούς για τη συνεχή βοήθεια αυτών των παιδιών. Εκφράζει δε την πεποίθηση ότι «όλοι μαζί, οργανωμένα μπορούμε να φτιάξουμε ένα πετυχημένο και αποτελεσματικό δίκτυο παροχής, φροντίδας και συναισθηματικής στήριξης αυτών των παιδιών». «Πολλά μυαλά, πολλές ιδέες», τονίζει καταλήγοντας και καλεί τους συναδέλφους της να προτείνουν και εκείνοι δράσεις και απόψεις προς αυτή την κατεύθυνση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου