Πέμπτη 30 Μαΐου 2013
Πέμπτη 23 Μαΐου 2013
Δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη σε ανέργους στο Ελληνικό
Κάθε Δευτέρα, από τις 10.30 το πρωί έως τις 12.00, στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, η ομάδα που συντονίζεται από την ψυχολόγο Μαρία Ρώτα συναντάται για να προσφέρει ψυχολογική υποστήριξη και συναισθηματική ενδυνάμωση σε ανέργους.
Από κοινού, στο πλαίσιο της ομάδας, άνθρωποι που βιώνουν το πλήγμα της ανεργίας, έχουν τη δυνατότητα να κατανοήσουν καλύτερα την οικογενειακή δυναμική αυτή την ευαίσθητη περίοδο, αλλά και να λάβουν πρακτικές συμβουλές που πιθανόν να βοηθήσουν στην επαγγελματική τους επανένταξη.
H ματιά των παιδιών:
Επιχείρηση «χελιδόνι» στη Χαλκίδα.
Η ώρα ήταν περίπου 10:30 το πρωί όταν τα παιδιά αντιλήφθηκαν ότι ένα χελιδόνι είχε παγιδευτεί σε μία οικοδομή δίπλα στο δημοτικό σχολείο Χαλκίδας.
Συγκεκριμένα το πουλάκι, άγνωστο πως, είχε μπερδευτεί μ΄ένα σχοινί και δεν μπορούσε να ξεφύγει. Η μία φτερούγα του είχε ακινητοποιηθεί δεμένη στο σχοινί και το χελιδόνι χτυπούσε μάταια την άλλη φτερούγα προσπαθώντας να διαφύγει.
Τα παιδιά, μόλις αντιλήφθηκαν τι είχε συμβεί, άρχισαν να φωνάζουν και ζητούσαν να βρεθεί τρόπος απελευθέρωσης του χελιδονιού. Ωστόσο το πουλί ήταν πολύ ψηλά και ήταν αδύνατο κάποιος να το βοηθήσει.
Οι φωνές απόγνωσης των παιδιών και η στενοχώρια τους οδήγησε τις δασκάλες να καλέσουν την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά τους. Σε λίγο κατέφθασε όχημα με το ανάλογο πλήρωμα.
Οι πυροσβέστες κατέβασαν από το όχημα μία σκάλα και ένας πυροσβέστης κατάφερε να το κατεβάσει από το σημείο που είχε παγιδευτεί και το παρέδωσε στην δασκάλα Ειρήνη Καμπιώτη.
Τα παιδιά ξέσπασαν σε ζητωκραυγές, ενώ η δασκάλα το έλυσε από το σχοινί που είχε πιάσει την φτερούγα του και το άφησε ελεύθερο να σχίσει πάλι τον αέρα με το πέταγμά του.
Δευτέρα 20 Μαΐου 2013
Ευρωπαϊκή Ημέρα για τη Θάλασσα
Η Ευρωπαϊκή Ημέρα για τη Θάλασσα γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Μαΐου από το 2008, με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να τονίσει τον σημαντικό ρόλο που παίζουν οι ωκεανοί και οι θάλασσες στην καθημερινή ζωή των πολιτών της Ε.Ε. και στην ευρωπαϊκή προσπάθεια για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Ώρα για τραγούδι
'Ενα υπέροχο άκουσμα, με αφορμή το πρόγραμμα διατροφής που κάναμε φέτος στην τάξη, που αρέσει πολύ στους μικρούς μου φίλους......
Καλή ακρόαση!!
«Εδώ και λίγες μέρες ενημερώθηκα από φίλη νηπιαγωγό για το οικογενειακό δράμα που παίχτηκε και παίζεται στην τάξη της, τη θέα ενός σκελετωμένου μικρού παιδιού, ηλικίας 6 χρόνων, που έπειτα από απουσία πολλών ημερών εμφανίστηκε στο νηπιαγωγείο σε άθλια κατάσταση. Αδυνατισμένο, καχεκτικό, με τρέμουλο σε όλο του το σώμα…».
Της Μαρούλας Πλήκα
Εν έτει 2013, στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, τα φαινόμενα ανέχειας και υποσιτισμού στα σχολεία όλης της χώρας δυστυχώς γίνονται εμφανή. Η παραπάνω σοκαριστική περιγραφή της δραματικής κατάστασης, στην οποία έχει περιέλθει ένα εξάχρονο αγοράκι, ανήκει στη διευθύντρια του σχολείου Γόμφων Τρικάλων Κάτια Νικολαΐδου. Τη συμπεριέλαβε σε μια ανοικτή επιστολή που έστειλε σε συναδέλφους της, τονίζοντας την ανάγκη η εκπαιδευτική κοινότητα του νομού να απλώσει ένα κοινωνικό δίχτυ προστασίας, ώστε να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του υποσιτισμού μαθητών στα σχολεία της περιοχής της.
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Όπως εξηγεί η ίδια στη «Μακεδονία», η οικογένεια του παιδιού αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης. «Έχουν δύο παιδάκια. Ένα αγοράκι έξι χρόνων και ένα κοριτσάκι που πηγαίνει στη Β’ δημοτικού. Και οι δύο γονείς είναι άνεργοι. Ο πατέρας σποραδικά βρίσκει κάποιο μεροκάματο σε οικοδομές, αλλά συνήθως δεν το πληρώνεται ή το πληρώνεται με μεγάλη καθυστέρηση», λέει. «Ζουν σε μια τρώγλη. Από αυτό το σπίτι υπήρχαν μέρες που έλειψε ακόμη και το ψωμί… Δεν υπήρχε ούτε μια φέτα ψωμί… Στην κυριολεξία πεινούν», συμπληρώνει με έμφαση η κ. Νικολαΐδου. Όταν πληροφορήθηκε την τραγική κατάσταση που βιώνει η συγκεκριμένη οικογένεια, έσπευσε να την επισκεφθεί και να βοηθήσει όσο μπορεί. Ρωτήσαμε τη διευθύντρια του σχολείου Γόμφων αν υπάρχουν και άλλα παιδιά στη γύρω περιοχή που υποσιτίζονται επειδή οι οικογένειές τους δεν διαθέτουν ούτε τα προς το ζην. Μας απάντησε ότι σύμφωνα με τα τηλεφωνήματα που δέχεται τις ημέρες αυτές από συναδέλφους της, υπάρχουν. «Είναι παιδιά οικογενειών που ζουν κυρίως μέσα στην πόλη των Τρικάλων. Ξέρετε, στο χωριό όπου βρίσκεται το δικό μου το σχολείο υπάρχουν οι μπαξέδες, οι κοτούλες, οι αγελάδες, όλο και κάπως βολεύεται η κατάσταση με τα τρόφιμα. Στην πόλη όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σκληρά».
ΠΟΛΛΑ ΜΥΑΛΑ- ΠΟΛΛΕΣ ΙΔΕΕΣ
Η κ. Νικολαΐδου κάνει σαφές ότι δημοσιοποίησε το περιστατικό με το εξάχρονο παιδάκι για να ευαισθητοποιήσει τους συναδέλφους της και την τοπική κοινωνία, ώστε να στηθεί ένα κοινωνικό δίκτυο που θα προστατέψει τα παιδιά-θύματα της κρίσης. «Πρέπει να σπάσει η σιωπή για αυτό το θέμα. Να παραδεχτούν οι ιθύνοντες ότι στην Ελλάδα υπάρχει θέμα υποσιτισμού παιδιών στα σχολεία», τονίζει. Είναι χαρακτηριστικό ότι απευθυνόμενη στους συναδέλφους της εκπαιδευτικούς δεν παραβλέπει να μιλήσει αρχικά για τις μεγάλες περικοπές που έχουν υποστεί στους μισθούς τους, για την απαξίωση του έργου που προσφέρουν από τους κυβερνώντες, για την αδιαφορία της πολιτείας που τα παιδιά κρυώνουν στα σχολεία κτλ. «Φίλοι μου, ήρθε νομίζω η ώρα να αφήσουμε στην άκρη για λίγο τα δικά μας προβλήματα και να ‘δούμε’ πιο προσεκτικά αυτές τις περιπτώσεις», τονίζει και προσθέτει: «Είμαστε δάσκαλοι, εκπαιδευτικοί, παιδαγωγοί. Είμαστε άνθρωποι! Θα επιτρέψουμε να καταστραφούν αυτά τα παιδιά; Θα επιτρέψουμε να χαθεί το μέλλον της πατρίδας μας; Θα αδιαφορήσουμε; Προτείνω κάποιες δράσεις σ’ αυτό το σημείο. Όμως θεωρώ ότι εδώ καθοριστικό και συντονιστικό ρόλο μπορεί και ΠΡΕΠΕΙ να παίξει ο Σύλλογος Δασκάλων - Νηπιαγωγών του νομού μας». Στο πλαίσιο αυτό προτείνει να γίνει με απόλυτη εχεμύθεια και προσοχή μια καταγραφή και διασταύρωση πληροφοριών για όλα τα παιδιά που κυριολεκτικά πεινούν, έπειτα από συνεργασία διευθυντών - συλλόγων διδασκόντων. Στη συνέχεια να δημιουργηθεί μια ομάδα εκπαιδευτικών, η οποία να μπορεί να έρθει σε επαφή με διάφορους φορείς και οργανισμούς για τη συνεχή βοήθεια αυτών των παιδιών. Εκφράζει δε την πεποίθηση ότι «όλοι μαζί, οργανωμένα μπορούμε να φτιάξουμε ένα πετυχημένο και αποτελεσματικό δίκτυο παροχής, φροντίδας και συναισθηματικής στήριξης αυτών των παιδιών». «Πολλά μυαλά, πολλές ιδέες», τονίζει καταλήγοντας και καλεί τους συναδέλφους της να προτείνουν και εκείνοι δράσεις και απόψεις προς αυτή την κατεύθυνση.
Εν έτει 2013, στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, τα φαινόμενα ανέχειας και υποσιτισμού στα σχολεία όλης της χώρας δυστυχώς γίνονται εμφανή. Η παραπάνω σοκαριστική περιγραφή της δραματικής κατάστασης, στην οποία έχει περιέλθει ένα εξάχρονο αγοράκι, ανήκει στη διευθύντρια του σχολείου Γόμφων Τρικάλων Κάτια Νικολαΐδου. Τη συμπεριέλαβε σε μια ανοικτή επιστολή που έστειλε σε συναδέλφους της, τονίζοντας την ανάγκη η εκπαιδευτική κοινότητα του νομού να απλώσει ένα κοινωνικό δίχτυ προστασίας, ώστε να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του υποσιτισμού μαθητών στα σχολεία της περιοχής της.
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Όπως εξηγεί η ίδια στη «Μακεδονία», η οικογένεια του παιδιού αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης. «Έχουν δύο παιδάκια. Ένα αγοράκι έξι χρόνων και ένα κοριτσάκι που πηγαίνει στη Β’ δημοτικού. Και οι δύο γονείς είναι άνεργοι. Ο πατέρας σποραδικά βρίσκει κάποιο μεροκάματο σε οικοδομές, αλλά συνήθως δεν το πληρώνεται ή το πληρώνεται με μεγάλη καθυστέρηση», λέει. «Ζουν σε μια τρώγλη. Από αυτό το σπίτι υπήρχαν μέρες που έλειψε ακόμη και το ψωμί… Δεν υπήρχε ούτε μια φέτα ψωμί… Στην κυριολεξία πεινούν», συμπληρώνει με έμφαση η κ. Νικολαΐδου. Όταν πληροφορήθηκε την τραγική κατάσταση που βιώνει η συγκεκριμένη οικογένεια, έσπευσε να την επισκεφθεί και να βοηθήσει όσο μπορεί. Ρωτήσαμε τη διευθύντρια του σχολείου Γόμφων αν υπάρχουν και άλλα παιδιά στη γύρω περιοχή που υποσιτίζονται επειδή οι οικογένειές τους δεν διαθέτουν ούτε τα προς το ζην. Μας απάντησε ότι σύμφωνα με τα τηλεφωνήματα που δέχεται τις ημέρες αυτές από συναδέλφους της, υπάρχουν. «Είναι παιδιά οικογενειών που ζουν κυρίως μέσα στην πόλη των Τρικάλων. Ξέρετε, στο χωριό όπου βρίσκεται το δικό μου το σχολείο υπάρχουν οι μπαξέδες, οι κοτούλες, οι αγελάδες, όλο και κάπως βολεύεται η κατάσταση με τα τρόφιμα. Στην πόλη όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σκληρά».
ΠΟΛΛΑ ΜΥΑΛΑ- ΠΟΛΛΕΣ ΙΔΕΕΣ
Η κ. Νικολαΐδου κάνει σαφές ότι δημοσιοποίησε το περιστατικό με το εξάχρονο παιδάκι για να ευαισθητοποιήσει τους συναδέλφους της και την τοπική κοινωνία, ώστε να στηθεί ένα κοινωνικό δίκτυο που θα προστατέψει τα παιδιά-θύματα της κρίσης. «Πρέπει να σπάσει η σιωπή για αυτό το θέμα. Να παραδεχτούν οι ιθύνοντες ότι στην Ελλάδα υπάρχει θέμα υποσιτισμού παιδιών στα σχολεία», τονίζει. Είναι χαρακτηριστικό ότι απευθυνόμενη στους συναδέλφους της εκπαιδευτικούς δεν παραβλέπει να μιλήσει αρχικά για τις μεγάλες περικοπές που έχουν υποστεί στους μισθούς τους, για την απαξίωση του έργου που προσφέρουν από τους κυβερνώντες, για την αδιαφορία της πολιτείας που τα παιδιά κρυώνουν στα σχολεία κτλ. «Φίλοι μου, ήρθε νομίζω η ώρα να αφήσουμε στην άκρη για λίγο τα δικά μας προβλήματα και να ‘δούμε’ πιο προσεκτικά αυτές τις περιπτώσεις», τονίζει και προσθέτει: «Είμαστε δάσκαλοι, εκπαιδευτικοί, παιδαγωγοί. Είμαστε άνθρωποι! Θα επιτρέψουμε να καταστραφούν αυτά τα παιδιά; Θα επιτρέψουμε να χαθεί το μέλλον της πατρίδας μας; Θα αδιαφορήσουμε; Προτείνω κάποιες δράσεις σ’ αυτό το σημείο. Όμως θεωρώ ότι εδώ καθοριστικό και συντονιστικό ρόλο μπορεί και ΠΡΕΠΕΙ να παίξει ο Σύλλογος Δασκάλων - Νηπιαγωγών του νομού μας». Στο πλαίσιο αυτό προτείνει να γίνει με απόλυτη εχεμύθεια και προσοχή μια καταγραφή και διασταύρωση πληροφοριών για όλα τα παιδιά που κυριολεκτικά πεινούν, έπειτα από συνεργασία διευθυντών - συλλόγων διδασκόντων. Στη συνέχεια να δημιουργηθεί μια ομάδα εκπαιδευτικών, η οποία να μπορεί να έρθει σε επαφή με διάφορους φορείς και οργανισμούς για τη συνεχή βοήθεια αυτών των παιδιών. Εκφράζει δε την πεποίθηση ότι «όλοι μαζί, οργανωμένα μπορούμε να φτιάξουμε ένα πετυχημένο και αποτελεσματικό δίκτυο παροχής, φροντίδας και συναισθηματικής στήριξης αυτών των παιδιών». «Πολλά μυαλά, πολλές ιδέες», τονίζει καταλήγοντας και καλεί τους συναδέλφους της να προτείνουν και εκείνοι δράσεις και απόψεις προς αυτή την κατεύθυνση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)